Zobacz, jak rozliczyć i udokumentować wydatki na upominki dla osób trzecich

Zobacz, jak rozliczyć i udokumentować wydatki na upominki dla osób trzecich

Podatnicy świadczący kompleksowe usługi marketingowe, bardzo często na potrzeby wykonywanych czynności kupują towary, które są następnie rozdawane w ramach wykonywania świadczeń marketingowych. Ich finalny odbiorca otrzymuje je nieodpłatnie, natomiast płaci za nie kontrahent firmy marketingowej. Powstaje więc pytanie, jak udokumentować takie wydatki na gruncie VAT.

 

 

 Analizując kwestie prawidłowego dokumentowania czynności polegającej na świadczeniu usługi marketingowej, polegającej m.in. na przekazywaniu osobom trzecim (hipotetycznym przyszłym klientom świadczeniobiorcy usługi marketingowej) prezentów, należy pamiętać, że zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu tym podatkiem podlega m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Tak więc zasadniczo, warunkiem niezbędnym dla powstania obowiązku podatkowego w VAT (od danej czynności) jest „odpłatność” za daną czynność.

Kiedy mamy do czynienia z odpłatnością

Oznacza ona dokonanie dostawy towarów za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność, a także odszkodowanie czy nagroda. Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny. W konsekwencji prowadzi to do wniosku, że istotną cechą wynagrodzenia jest istnienie bezpośredniego związku pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług i otrzymaną zapłatą. Ustawodawca, jednakże przewidział od tej reguły wyjątki, które zostały zawarte – w przypadku dostawy towarów – w art. 7 ust. 2 ustawy.

I tak do czynności traktowanych na równi z dostawą towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, ustawodawca – w myśl art. 7 ust. 2 ustawy – zaliczył również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

  1. przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
  2. wszelkie inne darowizny

– jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Prezenty i próbki poza zakresem ustawy o VAT

Na podstawie art. 7 ust. 3 ustawy – przepisu ust. 2 nie stosuje się do przekazywanych prezentów o małej wartości i próbek, jeżeli przekazanie to następuje na cele związane z działalnością gospodarczą podatnika. Zauważyć jednocześnie należy, że stosownie do przepisu art. 7 ust. 4 ustawy, przez prezenty o małej wartości, o których mowa w ust. 3, rozumie się przekazywane przez podatnika jednej osobie towary:

  1. łącznej wartości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 100 zł, jeżeli podatnik prowadzi ewidencję pozwalającą na ustalenie tożsamości tych osób,
  2. których przekazania nie ujęto w ewidencji, o której mowa w pkt 1, jeżeli jednostkowa cena nabycia towaru (bez podatku), a gdy nie ma ceny nabycia, jednostkowy koszt wytworzenia, określone w momencie przekazywania towaru, nie przekraczają 10 zł.

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług nie podlega zatem przekazanie towarów, których jednostkowa cena nabycia towaru lub jednostkowy koszt wytworzenia nie przekracza 10 zł. Nie jest również opodatkowane przekazanie prezentów, których wartość mieści się w przedziale od 10,01 zł do 100 zł, jednak pod warunkiem prowadzenia dodatkowej ewidencji osób obdarowanych. Jeżeli wartość przekazanego towaru przekracza 100 zł, podatnik ma obowiązek opodatkować wartość nieodpłatnego świadczenia.

Jak rozumieć próbkę na gruncie VAT

Przez próbkę należy rozumieć identyfikowalne jako próbka egzemplarz towaru lub jego niewielką ilość, które pozwalają na ocenę cech i właściwości towaru w jego końcowej postaci, przy czym ich przekazanie (wręczenie) przez podatnika:

  1. ma na celu promocję tego towaru oraz
  2. nie służy zasadniczo zaspokojeniu potrzeb odbiorcy końcowego w zakresie danego towaru, chyba że zaspokojenie potrzeb tego odbiorcy jest nieodłącznym elementem promocji tego towaru i ma skłaniać tego odbiorcę do zakupu promowanego towaru.

W konsekwencji opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług – co do zasady – podlega każde nieodpłatne przekazanie towarów należących do przedsiębiorstwa, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel – o ile podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia VAT przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tych towarów (lub ich części składowych). Wyjątek stanowi przekazanie towarów stanowiących zdefiniowane w art. 7 ust. 4 ustawy o VAT prezenty o małej wartości lub próbki.

 

Zapamiętaj!


W myśl ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej czy prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT.

Trzeba pamiętać, że zarówno dostawa towarów jak i świadczenie usług, mieszczą się w definicji sprzedaży określonej w art. 2 pkt 22 ustawy o VAT. Zgodnie z tą definicją sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Kiedy mamy do czynienia z odpłatnością z towar/usługę

Rozpatrując kwestię odpłatności trzeba pamiętać, że była ona wielokrotnie przedmiotem rozstrzygnięć Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. I tak, w wyroku z 1 kwietnia 1982 r. w sprawie o sygn. akt C-89/81 Hong Kong Trade Development Council Trybunał stwierdził, że wskazane w sprawie czynności podlegają opodatkowaniu jedynie wtedy, gdy zostały wykonane odpłatnie. Analizując głębiej ten problem TSUE w wyroku z 8 marca 1988 r. w sprawie o sygn. akt C-102/86 Apple and Pear Development Council uznał, iż czynność można uznać za dokonaną odpłatnie wówczas, gdy istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub usługi, a ponadto odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub usługę) pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem.

Na uwagę zasługuje także orzeczenie z 3 kwietnia 1994 r. w sprawie o sygn. akt C-16/93 R.J. Tolsma gdzie podkreślono, że dla wystąpienia opodatkowania podatkiem od towarów i usług konieczne staje się zaistnienie bezpośredniego związku płatności z konkretną czynnością oraz istnienie konsumenta tej czynności. Zatem pod pojęciem odpłatności świadczenia rozumieć należy prawo podmiotu sprzedającego towar lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego).

 

Brak konsumenta wyklucza odpłatność

W konsekwencji powyższych okoliczności należy stwierdzić, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie (dostawa lub usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

 

Płatności przez podmiot trzeci a odliczanie VAT

Należy jednak mieć na uwadze, iż w niektórych przypadkach płatności za dany towar/usługę może dokonać podmiot trzeci, a nie podmiot (osoba) na rzecz którego następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel. Taka sytuacja może mieć miejsce, np. w trakcie realizacji programów lojalnościowych lub akcji marketingowych, w których są przekazywane uczestnikom nagrody.

Wydanie towaru osobie trzeciej

Przykład

Firma Alfa świadczy usługi marketingowe. W styczniu zawarła z firmą zielarską Beta umowę, zgodnie z którą będzie reklamowała wśród lekarzy produkowane przez nią preparaty. Na potrzeby świadczonych usług Alfa nabywa towary (np. ciśnieniomierze, termometry itp.), które są następnie rozdawane w ramach wykonywania świadczeń marketingowych lekarzom i pracownikom przychodni i szpitali. Towary te nie sprzedawane ani wydawane firmie Beta, dla której wykonywane są usługi marketingowe.

Zapamiętaj!

Zgodnie z wykładnią potwierdzoną przez NSA w wyroku z 28 czerwca 2018 r. (sygn. akt I FSK 1398/16; podobnie w wyroku TSUE z 7 października 2010 r. o sygn. akt C-53/09 w sprawie Baxi Group) – przekazanie towarów w związku ze świadczoną usługą marketingową, które wydawane są nieodpłatnie osobom, do których adresowane są działania reklamowe, a za które to towary płaci kontrahent będący nabywcą usługi – stanowi odpłatną dostawę, odrębną od samej usługi.

W konsekwencji w przypadku, gdy towary są wydawane na terytorium kraju, dostawa taka podlega opodatkowaniu polskim VAT. W takim przypadku jak przedstawiony w ww. przykładzie kontrahent, dla którego świadczona jest usługa płaci za takie towary, ale nie nabywa prawa do dysponowania nim jak właściciel, a więc nie przysługuje mu prawo do rozliczenia naliczonego VAT zawartego w ich cenie (jednocześnie będącego VAT należnym). Zaznaczyć należy, że niezależnie od opodatkowania w kraju dostawy takich towarów (rozdawanych osobom trzecim) – usługi reklamowe, z którymi są powiązane, wykonywane na zlecenie podmiotu mającego siedzibę działalności gospodarczej za granicą i nie mającego w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, nie podlegają opodatkowaniu polskim VAT (usługi są opodatkowane w państwie siedziby nabywcy).

Czy każda darowizna jest świadczeniem nieodpłatnym

Trzeba pamiętać, że w odniesieniu do towarów wydawanych na rzecz klientów lub osób trzecich w ramach prowadzonych akcji marketingowych, nie mamy do czynienia de facto z nieodpłatnym przekazaniem towarów, gdyż płaci za nie firma nabywająca świadczenie kompleksowe. Problem analogiczny do analizowanego był przedmiotem rozważań TSUE w orzeczeniu z 7 października 2010 r., w sprawie o sygn. akt C-55/09 Commissioners for Her Majesty`s Revenue and Customs przeciwko Baxi Group Ltd. W wyroku tym TSUE stwierdził, że aby ustalić, czy czynność polegająca na dostarczaniu prezentów lojalnościowych podlega VAT należy odpowiedzieć na pytanie, czy na mocy art. 2 ust. 1 szóstej dyrektywy stanowi ona dostawę towarów lub świadczenie usług dokonywane odpłatnie na terytorium kraju przez podatnika działającego w takim charakterze.

W rozpatrywanej sprawie, TSUE powołał art. 5 ust. 1 szóstej dyrektywy, który stanowił, że za dostawę towarów uważa się przeniesienie prawa do rozporządzania rzeczą jak właściciel i stwierdził, że z brzmienia tego przepisu wynika, że pojęcie dostawy towarów obejmuje nie tylko przeniesienie własności w formie przewidzianej przez dane prawo krajowe, lecz obejmuje ono także wszelkie przeniesienie władztwa nad rzeczami, które pozwala drugiej stronie na rozporządzanie nimi jak właściciel.

Następnie TSUE powołał art. 6 ust. 1 szóstej dyrektywy zgodnie, z którym „świadczenie usług” należy rozumieć jako każdą czynność niestanowiącą dostawy towarów. Dalej TSUE wskazał, że z przedmiotowej sprawy wynika, że spółka, której firma Baxi zleciła zarządzanie programem lojalnościowym, zaopatruje się w prezenty lojalnościowe, a ich zasób stanowi własność tej spółki. Wobec tego nabywca usługi marketingowej nie tylko ma prawo do przekazywania prezentów lojalnościowych klientom jak właściciel, ale w rzeczywistości jest ona ich właścicielem. Ponadto w przedmiotowej sprawie spółka X sama dostarczała Baxi prezenty lojalnościowe.

Odpłatna dostawa wg. TSUE

TSUE wskazał ponadto, że odpłatna dostawa towarów lub świadczenie usług w rozumieniu art. 2 ust. 1 szóstej dyrektywy zakłada istnienie bezpośredniego związku pomiędzy świadczoną usługą a otrzymanym wynagrodzeniem. Szósta dyrektywa nie wymaga dla uznania dostawy towarów lub świadczenia usług za czynności odpłatne w rozumieniu art. 2 pkt 1 tej dyrektywy, by wynagrodzenie za te towary lub usługi było płatne bezpośrednio przez ich odbiorcę. Zgodnie bowiem z art. 11 część A ust. 1 lit. a tej dyrektywy wynagrodzenie może pochodzić od osoby trzeciej.  W konsekwencji TSUE stwierdził, że płatności dokonywane przez sponsora na rzecz podmiotu zarządzającego omawianym programem, który to podmiot dostarcza klientom prezenty lojalnościowe, należy uznać w części za wynagrodzenie płacone przez osobę trzecią za dostawę towarów klientom, a w części za wynagrodzenie za usługi świadczone przez zarządzającego tym programem na rzecz sponsora.

Przenosząc tezy zaprezentowane przez TSUE w sprawie Baxi, na grunt analizowanego przez nas stanu faktycznego należy stwierdzić, że wydanie klientom (lub osobom trzecim) towarów (upominków) następuje nieodpłatnie, ale nie oznacza, że czynność ta jest de facto czynnością nieodpłatną w rozumieniu VAT. W takim przypadku nabywca usługi marketingowej płaci usługodawcy za zakupione w jego imieniu i na jego rzecz towary, wydawane następnie klientom lub podmiotom trzecim w ramach akcji marketingowych.

Zapamiętaj!


W przypadku wydania klientom lub osobom trzecim towarów w ramach akcji marketingowej, zapłaty nie dokonuje ostateczny konsument (klient/osoba trzecia), lecz nabywca usługi marketingowej.

Wydanie towarów w ramach organizowanych akcji marketingowych wypełnia znamiona dostawy towarów w rozumieniu przepisu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.  Następuje tu przeniesienie (na klientów lub osoby trzecie) prawa do rozporządzania jak właściciel wydawanymi towarami.

Jedna usługa – dwa świadczenia

W konsekwencji wynagrodzenie wypłacone usługodawcy przez świadczeniobiorcę za wykonanie przez niego czynności w ramach zawartej umowy, obejmuje w rzeczywistości dwa elementy – pierwszym elementem tej kwoty jest wynagrodzenie za usługi świadczone (polegające przykładowo na reklamowaniu i promowaniu produktów nabywcy usługi marketingowej), natomiast drugim elementem kwoty jest wynagrodzenie wypłacane przez tego kontrahenta za dostawę towarów (upominków) dokonywaną przez świadczeniodawcę (na rzecz klientów lub podmiotów trzecich), w ramach organizowanych akcji marketingowych.

W tym kontekście trzeba pamiętać, że jedynie nieodpłatne przekazanie towarów, które nie będą stanowiły próbek lub towarów w rozumieniu art. 7 ust. 4 lub 7 ustawy o VAT, będzie podlegało opodatkowaniu tym podatkiem, jako odpłatna dostawa towarów. W związku z tym obie czynności wykonywane przez usługodawcę, będą podlegały odrębnemu opodatkowaniu VAT na mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Zwrot środków za nabyte towary

W takiej sytuacji nawet jeśli usługodawca otrzymywałby od nabywcy usługi zwrot pieniędzy tytułem pokrycia kosztów wydawanych uczestnikom akcji towarów czy nagród, nie można byłoby twierdzić, że dochodzi do dostawy towarów na rzecz usługobiorcy. Towary stanowiące upominki nie mogą być przedmiotem dostawy dla nabywcy usługi marketingowej, gdyż od momentu ich nabycia do momentu przekazania klientom lub osobom trzecim, ich właścicielem jest usługodawca. W takich przypadkach bowiem, dostawa towarów odbywa się wyłącznie pomiędzy świadczeniodawcą a klientem lub osobą trzecią.

W takim przypadku transfer środków pieniężnych na pokrycie kosztów wydanych towarów/upominków nie będzie stanowił wynagrodzenia za świadczenie usług lub dostawę towarów na rzecz nabywcy usługi marketingowej. W konsekwencji czynność ta nie będzie podlegała opodatkowaniu VAT.

Jak udokumentować wydanie towarów na rzecz osób trzecich, za które płaci kontrahent

Stosownie do treści art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, podatnik jest zobowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług dokonywane przez niego dla innego podatnika VAT (względnie podatnika podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem). Faktury są dokumentami potwierdzającymi rzeczywiste transakcje gospodarcze dokonywane przez podatnika. Faktura pełni szczególną rolę dowodową w prawidłowym wymiarze podatku od towarów i usług, dlatego też niezwykle istotne jest prawidłowe oznaczenie wszystkich elementów faktury. Prawidłowo wystawiona faktura powinna zawierać elementy wskazane m.in. w art. 106e ust. 1 pkt 1-15 ustawy o VAT.

Elementy prawidłowej faktury VAT

  • data wystawienia;
  • kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę;
  • imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy;
  • numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. a;
  • numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b;
  • data dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury;
  • nazwa (rodzaj) towaru lub usługi;
  • miara i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;
  • cena jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
  • kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej netto;
  • wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
  • stawkę podatku;
  • suma wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;
  • kwota podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;
  • kwota należności ogółem.

W myśl art. 106i ust. 1 ww. ustawy fakturę wystawia się zasadniczo nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru lub wykonano usługę.

Zapamiętaj!


Z przepisów jasno wynika, że faktury są dokumentami sformalizowanymi i muszą być wystawione zgodnie z obowiązującymi przepisami. Prawidłowość materialnoprawna faktury zachodzi, jeżeli odzwierciedla ona w sposób prawidłowy zdarzenie gospodarcze. Faktura potwierdza zaistniałe zdarzenia gospodarcze, a jej elementy formalne wymagane przez art. 106e ust. 1 ustawy o VAT, mają znaczenie dowodowe.

W analizowanym przez nasz problemie trzeba pamiętać, że w żadnym momencie towary nie są przedmiotem dostawy na rzecz nabywcy usługi, gdyż od momentu ich zakupu do momentu przekazania klientom (lub osobom trzecim), ich właścicielem jest firma świadcząca usługę marketingową (chyba, że z umowy wynika co innego; przekazywane towary kupuje i dostarcza nabywca usługi) – to dostawa towarów odbywa się wyłącznie pomiędzy usługodawcą a klientem/osobą trzecią. Natomiast nabywca usługi jest wyłącznie podmiotem dokonującym płatności za towary przekazywane przez usługodawcę uczestnikom akcji marketingowej.

Zatem z tytułu otrzymania środków pieniężnych na pokrycie wydatków związanych z nabyciem towarów przeznaczonych na upominki dla klientów lub osób trzecich, firma wykonująca usługę nie ma obowiązku wystawienia faktury na rzecz nabywcy. W celu udokumentowania wydania towarów/upominków firma zobowiązana jest do wystawienia faktur na rzecz klientów i osób trzecich będących podmiotami prowadzącymi działalność gospodarczą, bowiem jak już wcześniej wskazano, wydanie tych towarów uczestnikom akcji marketingowej wypełnia znamiona dostawy towarów, w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.  

Zapamiętaj!


Organy podatkowe dokonują obecnie podziału wynagrodzenia należnego agencji marketingowej na część dotyczącą dostawy towarów uczestnikom akcji promocyjnej oraz wynagrodzenie za usługę polegającą na technicznej organizacji takiego wydarzenia promocyjnego. Przyznają zleceniodawcom prawo do odliczenia podatku naliczonego wyłącznie w części dotyczącej elementów usługowych (zob. interpretację indywidualną dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 10 września 2018 r., nr 0114-KDIP1-3.4012.371.2018.1.ISK). Co więcej – prawidłowość takiego stanowiska coraz częściej aprobują sądy.

Faktura dla osoby fizycznej nie jest konieczna, ale…

Natomiast w przypadku wydania towarów (upominków) osobom fizycznym nieprowadzącym działalności i rolnikom ryczałtowym, usługodawca co prawda nie ma obowiązku wystawienia faktury, jednak stosownie do art. 106b ust. 3 pkt 1 ustawy na żądanie tych klientów jest obowiązany wystawić fakturę, dokumentującą wydanie tych towarów, jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym dostarczono towar.

W rozpatrywanej sytuacji usługodawca stosownie do art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT jest zobowiązany wystawić na rzecz nabywcy usługi marketingowej jedynie fakturę za usługę marketingową w ramach, której będą wydawane towary (upominki). Natomiast wydanie towarów na rzecz klientów lub osób trzecich, jako niebędące przedmiotem dostawy dla nabywcy tej usługi, nie będzie udokumentowane fakturą na jego rzecz.

Autor: Rafał Kuciński

Niepoprawne odwołanie. Spróbuj jeszcze raz

Co o nas mówią?

100% rozwiązań, których potrzebują księgowi!

Żadnych podstawowych rzeczy, o których doskonale wiemy. Tylko esencja – naprawdę praktyczne wskazówki i zmiany, zmiany, zmiany... – to, co chcemy i musimy wiedzieć: szczegółowe wyjaśnienia podstaw prawnych, interpretacje doradców podatkowych.

Damian Zajączkowski


Zaoszczędzisz mnóstwo czasu
i pozbędziesz się dylematów

Już od kilku lat korzystam z Państwa publikacji. Są one bardzo rzeczowe, konkretne, fachowe. Zawsze mogę znaleźć odpowiedź na nurtujący problem. Napisane są fachowym, przystępnym i zrozumiałym językiem.
I dostępne w przystępnej cenie.

Monika Ciemerys


Wsparcie ekspertów i przejrzyste rozwiązania

„Doradca VAT” to najbardziej cenny przewodnik po zagadnieniach VAT-u, najbardziej na czasie, zahaczający o wiele zagadnień powiązanych, np. o ordynację podatkową. Odpowiedzi na pytania są udzielane błyskawicznie. "Doradca VAT" jest tak cenny dla pracy księgowego, że trudno to wyrazić słowami.
Bardzo cenne są przekrojowe i porządkujące wiedzę opracowania kompleksowe tematów vatowskich w odrębnych publikacjach.

Jolanta Chudzik

Biblioteka finansowo-księgowa

Nasze nagrody i wyróżnienia

wiper-pixel